De angsten voor een dubbele dip zijn met de septemberstormen verwaaid. Zelfs Warren Buffett en minister De Jager denken dat. Beleggers kijken dan vooral naar het herstel in de Verenigde Staten.
Terecht, want nog altijd komt 26 procent van de totale wereldeconomie daar vandaan. Maar men kan zich afvragen of die onbezorgdheid terecht is of niet. Immers er zitten nogal wat tijdelijke effecten in de huidige economische groeicijfers.
Als eerste is er de voorraadopbouw. Hoewel voorraden maar 1 procent van de totale economie vertegenwoordigen, heeft het aanvullen van de voorraden voor 60 procent van de economische groei over de afgelopen twaalf maanden gezorgd.
Dat is natuurlijk maar eenmalig. Je kan de magazijnen niet vol blijven stouwen. Nu is dat een normaal patroon in de economische cyclus. Het eerste herstel komt altijd uit de voorraadopbouw.
In tijden dat het slecht gaat bouw je je voorraden af en als je de vraag weer ziet aantrekken leg je wat extra voorraden aan. Wat bijzonder is, is dat ten tijde van de kredietcrisis de voorraden tot vrijwel nul werden gereduceerd.
De bedrijven konden toen geen financiering voor hun voorraden krijgen. Nu de voorraden weer op een normaal niveau zijn, zorgde dat voor een extra inhaaleffect.
Een tweede factor zijn de overheidsstimulansen. De Amerikaanse consument is eerst verwend met een slooppremie voor zijn auto om zo een nieuwe te kunnen kopen.
Vervolgens mochten mensen die voor het eerst een huis kochten, een subsidie van 8.000 dollar ontvangen. Dat tikt flink aan, want een gemiddelde huis is tegenwoordig 220.000 dollar (dat was 280.000 dollar op het hoogtepunt in 2007). Obama heeft nog wel wat pannetjes op het vuur staan.
Nu wil hij 150.000 mijl aan wegen, 4.000 mijl aan spoor en 150 mijl aan start -en landingsbanen aan leggen in de komende zes jaar. Dat zou ongeveer 50 miljard dollar gaan kosten. Maar op het niveau van de afzonderlijke staten ligt het veel moeilijker. Deze zitten in diepe geldnood.
De kredietmarkten prijzen een aanmerkelijk groter faillissementkans in dan voor de Europese landen. Met uitzondering van Griekenland natuurlijk. En daar zie je de bezuinigingen hard door komen, wat juist weer zorgt voor een negatief effect op de economie.
Dit zijn de kortere termijn effecten. Op langere termijn zal de economische groei langdurig gedrukt worden omdat de Joe Sixpack, de Amerikaanse consument, wat meer is gaan sparen.
Dat effect is simpel uit te leggen. als je spaart voor een auto, is dat goed voor de economie over pakweg vijf jaar, als je dan voldoende bij elkaar heb gelegd. En als je leent om een auto te kopen is dat goed voor de economie, nu. En het zal nog een heel tijdje duren voordat Joe weer een normale hoeveelheid spaargeld heeft.
Al met al lijkt het een kwestie van tijd voordat de zorgen over een dubbele dip weer de aandelenmarkt opwaaien.
Meer columns van Corné van Zeijl