SNS Reaal verkeert al jaren in zwaar weer. De bankverzekeraar doet ondertussen alles wat redelijkerwijs verwacht kan worden. Hopelijk is het voldoende, want de storm zal aanhouden.
Het is lang geleden dat een levensverzekeraar gemakkelijk geld kon verdienen. De lage rentes gecombineerd met hogere levensverwachtingen, zorgen ervoor dat (pensioen)verplichtingen duurder worden dan gepland. Behaalde en verwachte beleggingsrendementen zijn minder dan eventueel beloofde garantiekapitalen, zodat verzekeraars voorzieningen moeten treffen.
Tegelijkertijd kampt de verzekeringssector met een vertrouwenscrisis in Nederland, vooral door de woekerpolisaffaire. De recessie en het afnemende consumentenvertrouwen komen daar bovenop.
Bankiers hebben nog grotere uitdagingen. Dat ze worden verketterd in de publieke opinie zullen bankiers onaangenaam vinden. Maar echt pijn doen de strengere eisen van toezichthouders. Deze dwingen de banken risico’s, maar ook mogelijke rendementen te beperken.
Vaarwel enorme winsten voor de onderneming (en aandeelhouders) en bonussen voor bestuurders. Maar hopelijk zien we ook de noodzaak om banken te redden niet meer terug.
SNS Reaal heeft de pech dat beide markten (levensverzekeringen en bankieren) op hetzelfde moment bijzonder uitdagend zijn. En dat is niet het enige. Het grootste probleemkind is namelijk de vastgoedfinanciering in de divisie Property Finance, die de bankverzekeraar aan de straatstenen niet kwijtraakt. Ondertussen schrijft SNS Reaal al jaren flink af op deze portefeuille en zal dit ook in 2012 blijven doen.
Gezien de verslechterende vooruitzichten in de vastgoedsector kan een belegger er maar beter op rekenen dat dit ook na 2012 zal doorgaan.
De marktwaarde van de onderneming is met ruim 400 miljoen euro een schijntje vergeleken met het eigen vermogen van zo’n 4,5 miljard. Voer voor de speculatieve belegger, die hoopt dat een deel van deze verborgen waarde ooit tot uitdrukking zal komen in een veelvoud van de inmiddels tot 1,50 euro verpulverde beurskoers.
Maar eerst zal SNS Reaal de Staatssteun (565 miljoen euro) en de bevriende Stichting (435 miljoen euro) moeten - en kunnen - terugbetalen.
SNS Reaal is niet alleen terugbetaling van de steun verschuldigd, maar ook dankbaarheid. De helpende hand van de Nederlandse Staat (en Stichting) samen met toegang tot spotgoedkope liquiditeitsverschaffing vanuit de Europese Centrale Bank, geven de bankverzekeraar nog steeds lucht.
Deze buffer is essentieel om de zware tijden te doorstaan en geleidelijk orde op zaken te stellen.
SNS Reaal zal nog een paar jaar nodig hebben om het risicoprofiel tot een aanvaardbaar niveau te reduceren, alvorens de blik te kunnen richten op omzet- en winstgroei. Maar een belegger in SNS Reaal moet niet alleen geduld hebben. Belangrijker is of deze belegger het risico wil lopen dat de bankverzekeraar de tijd niet is gegund om dit voor elkaar te krijgen.
SNS Reaal hanteert tegenwoordig de slogan “Geef” als kernwaarde. Klinkt uiterst sympathiek. Maar voorlopig zijn de ambities beperkt tot “Overleef” en blijft de onderneming vriendelijk tegen klanten, beleggers, maar vooral de ECB. En tegen werknemers die een tien procent loonsverlaging tegemoet kunnen zien.
Meer columns van Errol Keyner